هر کلامش نرم و لذیذ رنگ می دهد اما اگر زیاده شود دل را میزند
یکی ترش است
تمام نغمه هایش شوق به لحظه ها می پاشد هیجان افزاست
یکی تلخ است
غرور دارد اما میچسبد
خلاصه هر کس تداعی گر طعمیست برای زندگی
تو طعم آبی
نرم، نازک، لطیف، آرام، سرد، گرم، همیشه خوش می آیی به دهان افکار
انسان بدون آب چندی بیش نمیتواند بماند
هر چه باشم حتی گلدانی زندگی پرور
بدون آب هیچم
برچسب: آبگوشت,آب,آب و هوا,آب زن,آبشار نیاگارا,آبادان,آب و هوای تهران,آبجو,آبشار بیشه,آبادیس,
نویسنده: کوروش رستمیان