گوشه ای از زمان

مادربوسه میزنم بر دستانتقلب پاکت را قاب طلا می گیرم و پایهایت را عطر آگین می کنممادرسزاوار ترینِ منعشق صبور، طرح عدالت، تک نواز محبتروزی که دستانت زبان سخن بگشاید عدالت از حقارت سکوت خواهد کردزمانی که چشمه ی چشمانت خشک شود غم به احترام صحرای گونه ات خضوع خواهد کردوقتی خواهد رسید که صبر از شکیباییت گله می کند و می نالدخواهی دید که سپیده سر نمی زند مگر به رقابت با نور حضورتمجرایی از محبت خداوند بر زمین جاریست و آن تو هستیعاشقانه می پرستمتمادرمبه ازای روزهای عمرم پینه بر دستانت زدمبه ازای شکست هایم زخم بر پیشانیت نقش کردممرا ببخش که چنین گستاخمت...

ادامه مطلب