گوشه ای از زمان

گاهی عمق درد، به طول رابطه هاستگاهی اما دردی نیست جز ناکامی! درد همان ناکامیست!ناکامی اما نه نرسیدن است بلکه بد موقع رسیدن است!! رسیدن که چه عرض کنم!! در این دیار ناباقی و ناکامل نه فصل است و نه وصل! فقط وقت است!! همه چیز را سخت میکند و همه چیز را آسان! بگذار بگذرد! Let's block ads! بخوانید...

من اگر بیتابم من اگر سوخته جانی به ره دیدارم من اگر تن به آتش دادم و گُر گرفتم تافتم وگر از دود به پا خاسته از خاکستر عمرم باختم همه از بهر تو بود من اگر طرح سکوتم بشکست من اگر تلخی هر نقسم پیش چشمم شورید و گر از محنت این تلخی ها از تو یاری جستم انتظار سحر و صبح طلایی داشتم دمِ تو، گرد ز رخ می زداید بی شکتو اگر دست نوازش بکشی، چون نسیمی بوزی لا اقل منِ تن سوخته زَر می گردم ...

این عالم وهم تمامم کرده!نور این پوچی بی رنگ خیال، لحظه هایم را آبستن کرده!نور میماند و خرده نوایی از گذشته ام!خیال هایم با هر نفسم بارور می شوندنیازم جز به وحی،چیزی نیستشتاب زمان پس از هفت نگاه مرا به کام میکشد!سیاهی شب کجا میرود؟شب چیست؟!پگاه حق سر بر آورده و تن به خروش من سپرده، بی هراس از اینکه شبم مغلوبش کند!من اندکی از خیال این جماعتم! من جزیی از خود نورم! ...